Η συμβολή του μητρικού θηλασμού στον νεογνικό ίκτερο: ‘διάρκεια θεραπείας νεογνών που χρήζουν φωτοθεραπείας σε συνάρτηση με τον τρόπο σίτισης τους’

Abstract

Ο λόγος εκπόνησης αυτής της πτυχιακής είναι η διερεύνηση της σχέσης του θηλασμού με την εμφάνιση του φυσιολογικού νεογνικού ίκτερου. Βιβλιογραφικά βρέθηκε ότι η εμφάνιση του φυσιολογικού ίκτερου τις πρώτες ημέρες ζωής του νεογνού σχετίζεται με τη διαδικασία του θηλασμού και συγκεκριμένα με τη μειωμένη πρόσληψη θερμίδων και τη χαμηλή ενυδάτωση (Bertini et. al, 2001; Bhutani and Johnson, 2006; Moerschel et.al, 2011; Sachdeva and Dutta, 2012; Marcdante and Kliegman 2014, pp. 313-322; Wong and Bhutani, 2016). Σχετίζεται επίσης με μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς λήψη τροφής (Bhutani and Johnson, 2006; Ullah et al, 2016). Η διακοπή του θηλασμού και η αντικατάστασή του με φόρμουλα δε συστήνεται κατά τη διάρκεια του ίκτερου (Moerschel et.al, 2011). Αντίθετα, ο θηλασμός θα πρέπει να έχει συχνότητα 8-12 φορές ανά ημέρα με ταυτόχρονη αξιολόγηση της επαρκούς πρόσληψης (Porter and Dennis, 2002; AAP, 2008; Moerschel et.al, 2011; ΕΝΕ, 2012; Sachdeva and Dutta, 2012; Muchowski, 2014). Ο εντατικός θηλασμός συμβάλει στην πρόληψη αλλά και τη θεραπεία του νεογνικού φυσιολογικού ίκτερου (Auerbach and Gartner, 1987; Bertini et. al, 2001; Bhutani and Johnson, 2006; Moerschel et.al, 2011; Sachdeva and Dutta, 2012; Marcdante and Kliegman 2014, pp. 313-322; Wong and Bhutani, 2016). Στο ερευνητικό μέρος της εργασίας εξετάζεται η σχέση του τρόπου και της διάρκειας σίτισης, αλλά και άλλων παραμέτρων (βάρος, αριθμός κενώσεων κτλ), με τη διάρκεια της φωτοθεραπείας, ώστε να διαπιστωθεί/αποσαφηνιστεί αν και κατά ποιον τρόπο ο θηλασμός επηρεάζει τη θεραπεία νεογνών με ίκτερο. Αναλύθηκαν δεδομένα από Ν=24 νεογνά, εντούτοις δε βρέθηκε κάποια συσχέτιση (p>0,05) μεταξύ της διάρκειας φωτοθεραπείας, της συχνότητας σίτισης, του τρόπου σίτισης, του βάρους και του αριθμού των κενώσεων. Εντούτοις, παρατηρήθηκαν χαρακτηριστικά τα οποία ευνοούν την εμφάνιση του ίκτερου όπως το φύλο (αρσενικό), η ομάδα αίματος (νεογνό ομάδας αίματος Α+, μητέρα ομάδας αίματος Ο+), πρωτότοκα νεογνά και τοκετός με καισαρική.

The goal of this thesis is to investigate the breastfeeding relationship with the appearance of physiological neonatal breastfeeding jaundice. According to bibliography the appearance of the physiological jaundice during the first postnatal week is associated with the process of breastfeeding and specifically with reduced calorie intake and low hydration (Bertini et. al, 2001; Bhutani and Johnson, 2006; Moerschel et.al, 2011; Sachdeva and Dutta, 2012; Marcdante and Kliegman 2014, pp. 313-322; Wong and Bhutani, 2016). It is associated also with long starvation (Bhutani and Johnson, 2006; Ullah et al, 2016). The intensified breastfeeding contribute to prevention and treatment during occurrence of neonatal physiological jaundice (Auerbach and Gartner, 1987; Bertini et. Al, 2001; Bhutani and Johnson, 2006; Moerschel et.al, 2011; Sachdeva and Dutta, 2012; Marcdante and Kliegman 2014, pp. 313-322; Wong and Bhutani, 2016; Sachdeva and Dutta, 2012). The research part of the thesis examines the relationship between type of feeding, feeding frequency, other parameters (weight, number of stools per day, etc.), and the duration of phototherapy, to establish/clear whether and how breastfeeding affects the treatment of newborns with jaundice. Analyzed data from N=24 newborns, however didn’t find a correlation (p>0,05) between the duration of phototherapy, feeding frequency, type of feeding, the weight and the number of stools. But characteristics observed that favor the appearance of jaundice such as gender (male), blood tape (newborn’s blood type A+, mother’s blood type O+), first-born infants and infants delivered via cesarean section.