Τεχνικές αυτόματης μίξης κατά την ηχογράφηση και αναπαραγωγή χωρικά εκτεταμένης ηχητικής σκηνής.
Automatic mixing techniques for capturing and reproduction of a spatially extended sound scene.
![Thumbnail](/bitstream/handle/20.500.12688/10677/RoumeliotisSpyridon2023.pdf.jpg?sequence=4&isAllowed=y)
View/ Open
Date
2023-07-20Author
Ρουμελιώτης, Σπυρίδων
Roumeliotis, Spyridon
Metadata
Show full item recordAbstract
Κατά την ηχητική κάλυψη ή ηχογράφηση εκτεταμένης χωρικής περιοχής, ενδείκνυται η
χρήση πολλαπλών μικροφώνων τα οποία είναι κατανεμημένα στο χώρο. Η μίξη όμως και
επεξεργασία των ηχητικών καταγραφών για τη δημιουργία του τελικού ηχητικού υλικού
αποτελεί σημαντική πρόκληση, καθότι πρέπει να αντιμετωπιστούν προβλήματα όπως ο
θόρυβος και η αντήχηση, οι φασματικοί χρωματισμοί και οι ανεπιθύμητες διακυμάνσεις της
ηχητικής έντασης.
Στην εργασία αυτή υλοποιήθηκαν τεχνικές πολυκάναλης επεξεργασίας σήματος με στόχο την
αυτοματοποίηση της μίξης για την παραγωγή του τελικού ηχητικού υλικού με όσο το δυνατόν
λιγότερη παρέμβαση από τον χρήστη. Οι τεχνικές υλοποιήθηκαν σε συνθήκες προσομοίωσης
με χρήση σήματος φωνής ενώ για την αξιολόγησή τους αξιοποιήθηκε μετρική βασισμένη στο
κριτήριο του Perceptual Evaluation of Speech Quality (PESQ). Μέσα από ένα σύνολο από
πρώτα πειράματα, αναδεικνύεται καταρχάς η εγκυρότητα του PESQ ως ένα αντικειμενικό
κριτήριο για την ποσοτικοποίηση της υποβάθμισης της ποιότητας του σήματος φωνής σε ένα
μεγάλο εύρος από συνθήκες αντήχησης και θορύβου.
Ένα δεύτερο σύνολο πειραμάτων υλοποιήθηκε με σκοπό τη σύγκριση διαφορετικων τεχνικών
ηχητικής μίξης σε ένα περιβάλλον που προσομοιώνει θεατρική παράσταση. Τα αποτελέσματα
αναδυκνείουν την υπεροχή της γνωστής τεχνικής delay and sum έναντι άλλων τεχνικών που
βασίζονται σε αξιοποίηση ενός υποσυνόλου των διαθέσιμων μικροφώνων. Επιπλέον τεχνικές
που αναδεικνύονται - όχι μόνο λόγω της επίδοσής τους αλλά και λόγω της ευκολης
υλοποίησής τους - είναι μια προσέγγιση που αξιοποιεί ζεύγος μικροφώνων βασισμένο στη
μέτρηση του Magnitude Squared Coherence (MSC) αλλά και η επιλογή του κοντινότερου
στην πηγή μικροφώνου. When capturing a spatially extended sound scene, it is advisable to use multiple microphones
distributed in space. However, the mixing and processing of the multiple audio channels is a
challenging process due to problems such as noise, reverberation, spectral coloration and
unwanted power variations. In this thesis, multichannel signal processing techniques are
examined as the means to automate the mixing process, so as to produce an acoustic
representation of the sound scene with as little intervention from the user as possible.
The techniques are implemented inside a simulated environment using dry speech signals as
input, while the evaluation of the overall performance is based on the well-known metric of
Perceptual Evaluation of Speech Quality (PESQ). A first series of experiments is deployed
with the goal to verify the appropriateness of PESQ for measuring quality degradation in the
audio signal across a wide range of noise and reverberation conditions. In a second round of
experiments, the different mixing techniques are put into test in a scenario that simulates
theatrical performance. The results indicate that the well-known delay-and-sum technique
achieves the best performance in terms of PESQ, by exploiting all the available audio
channels. However, two additional approaches that provide competitive performance and that
are quite interesting due to the fact that they can be easily implemented are; an approach that
utilizes a pair of microphones based on a measure of the magnitude squared coherence (MSC)
and a much simpler approach that activates only a single microphone, the one that is closest to
the sound source.
Collections
The following license files are associated with this item:
This website uses cookies to ensure you get the best browsing experience.
Continue
More info