Methodology for prioritization of potentially polluting industrial activities.

Abstract

Η παρούσα πτυχιακή εργασία διερευνά τη μεθοδολογία προτεραιοποίησης πιθανά ρυπογόνων βιομηχανικών δραστηριοτήτων, από δυο ελληνικές βιομηχανίες, μια τυροκομίας και μια οινοποιίας. Οι παραπάνω βιομηχανίες αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι τόσο της οικονομίας όσο και της πολιτιστικής κληρονομιάς της Ελλάδας. Δημιουργήθηκε για κάθε περίπτωση από ένα υποθετικό σενάριο ρύπανσης με βάση το οποίο έγινε η βαθμολόγηση από τον κατάλογο 1 ου χαρακτηρισμού. Επιπροσθέτως, αξιολογήθηκαν πληροφορίες όπως η τοπογραφία, η παραγωγικότητα και οι βιομηχανικές εγκαταστάσεις της περιοχής, που θα επηρέαζε μια δυνητικά ρυπασμένη εγκατάσταση, ακόμη και οι επιπτώσεις που έχουν τα απόβλητα στο περιβάλλον αλλά και την δημόσια υγεία. Η βιομηχανία τυροκομίας που επιλέχθηκε συγκέντρωσε 27,7/100 ενώ η βιομηχανία οινοποιίας συγκέντρωσε 29,4/100. Αμφότερες κατατάσσονται στην 3 η κατηγορία καθώς ανήκουν σε ρυπασμένους χώρους χαμηλής προτεραιότητας σε περίπτωση βιομηχανικής ρύπανσης. Η εν λόγω κατάταξή τους συνεισφέρει σημαντικά στη λήψη των κατάλληλων αποφάσεων και μέτρων που πρέπει να ληφθούν από τους εκάστοτε φορείς καθώς αντίστοιχα και στα κονδύλια θα πρέπει να διατεθούν από το κράτος για την απορρύπανση και αποκατάστασή τους.

This thesis investigates the methodology of prioritization of potentially polluting industrial activities, from two Greek industries, one of cheesemaking and one of winemaking. The above industries are an integral part of both the economy and the cultural heritage of Greece. It was created for each case from a hypothetical pollution scenario based on which the rating from the 1st classification list was done. In addition, information such as the topography, productivity and industrial facilities of the area that would affect a potentially contaminated facility, were evaluated as well as the effects of the waste on the environment and public health. The cheese industry scored 27.7/100 while the wine industry scored 29.4/100. Both are classified in the 3rd category as they belong to polluted areas of low priority in case of industrial pollution. Their classification in question contributes significantly to the making of the appropriate decisions and measures that must be taken by the respective authorities as well as the funds that should be allocated by the state for their decontamination and restoration.